Czasem, jak w moim przypadku, obok znajdzie się osoba (kobieta-słońce) z podobnym pragnieniem. Porozmawiacie, pośmiejecie się i nagle okaże się, że są ludzie, którzy realizują podobne marzenie, podążają tą samą ścieżką. Możecie dzielić się swoimi krokami, a wtedy znika ciężar unikalności i strachu. Nagle staje się jasne i proste: „A to tak można było?” – i marzenie przestaje wydawać się nieosiągalne.

Iwona, 45 lat